Katika kitabu cha “Dar al-Salam fima Yata’allaqu bi al-Ru’ya wa al-Manam”, imepokelewa: “Wakati Sultan Murad (Murad wa Nne, mfalme wa Osmani) alipoishambulia Iraq kwa ajili ya kuiteka Baghdad, katika shambulio hilo alitoa amri ya mauaji ya umati dhidi ya watu wa Najaf Ashraf. Mtu mmoja aliyeitwa Mulla Haji Muhammad, ambaye alikuwa msomaji wa Qur’ani (Qari), alikimbia mji wa Najaf pamoja na kundi la watu kwa hofu ya kuuawa.
Walipofika eneo la Khwarnaq (eneo karibu na mji wa Najaf nchini Iraq), walipumzika hapo. Msomaji huyo wa Qur’ani aliona ndoto usiku akiwa amehudhuria katika bustani takatifu (Rawdha) ya haram ya Alawi, na Amirul Muuminin Ali (Amani iwe juu yake) akatoka ndani ya dharih takatifu, akaketi kwenye kiti na kuwawaidhi watu huku akiulizia hali zao.
Mulla Haji Muhammad anasimulia hivi: Imam alikuwa akiuliza hali za watu, kwamba fulani yuko wapi na fulani yuko wapi; mpaka akafikia jina langu. Akaambiwa kuwa mimi nimeondoka mji wa Najaf. Kisha akanijia na kuniuliza: Unakwenda wapi?
Nikasema: Bwana wangu, wewe unajua kuwa Sultan wa Osmani ametoa amri ya mauaji ya umati, kwa hiyo kulinda nafsi ni wajibu na ndiyo sababu nimeondoka mjini.
Imam akasema: Usiogope, mimi nitawalinda. Akanishika mkono na kusema: Rejea Najaf.
Niliamka na kuwasimulia marafiki zangu ndoto ile. Wakasema: Hii ni ndoto tu na haipaswi kutegemewa. Wakati huo huo, sauti ilisikika kutoka upande wa jangwani ikiita jina langu na marafiki zangu. Nilitoka nje na kuuliza: Mnanitafuta mimi? Wakasema: Tunamtaka Mulla Haji Muhammad na marafiki zake. Nikasema: Mimi ndiye Mulla Haji Muhammad. Katika kundi lililokuwa likitutafuta, alikuwepo mtu mmoja aliyeitwa Mulla Mirza Beg Sawaji aliyeniuliza: Mnakwenda wapi? Nikamsimulia kisa kizima.
Akasema kuwa Imam (Amani iwe juu yake) atawalinda. Niliguswa na maneno yake na nikalia. Aliniuliza sababu ya kulia kwangu, nami nikamsimulia ndoto niliyoiona.
Kisha nikarejea naye Najaf Ashraf. Asubuhi ya siku iliyofuata, habari zikafika kuwa amri ya mauaji ya watu wa Najaf imefutwa.”
Chanzo
Dar al-Salam fima Yata’allaqu bi al-Ru’ya wa al-Manam, Juz. 2, uk. 70.
